Αυτή είναι μια Morgan Plus 4 του 1964, σε φωτεινό γαλάζιο, με μαύρο σαλόνι.
Έχει 4τάχυτο χειροκίνητο κιβώτιο…
και διπλό καρμπιρατέρ να τροφοδοτεί τον κινητήρα των 105 ίππων.
Άπαιχτα αμάξια οι Morgan!
Πολύ βρετανικά. Υπέρ της παράδοσης.
Αυτό το βασικό σχέδιο είναι στην παραγωγή από το 1936.
Το σασί, μάλιστα, είναι από ξύλο μελιάς, πράγμα ακατανόητο!
Δεν κάνει γι' αμάξια, μόνο για κούκλες εγγαστρίμυθων.
Αλλά μου αρέσουν τόσο,
γιατί αδιαφορούν για ό,τι κάνουν οι άλλες εταιρείες.
Όπως ο πολύ ιδιαίτερος κ. Στίβεν Κολμπέρ,
που είχε δική του εκπομπή,
και κλήθηκε από το CBS στη θέση του Ντ. Λέτερμαν,
ως σταρ του νυχτερινού τοκ σόου.
Δε μου 'χες πει ότι είχε πλάκα!
Μοιάζει κι αυτός πολύ συμβατικό, λειτουργικό άτομο,
αλλά στο μυαλό του είναι παλάβρας!
- Θεέ μου. - Μπήκες;
- Εμπρός; - Στίβεν;
- Τζέρι; - Είναι σπίτι τα παιδιά σου;
Όχι, λείπουν.
Αλλά αρχίζεις παράξενα την κουβέντα.
Ήθελα να φάω πρωινό με κάποιον διασκεδαστικό, πνευματώδη.
Έχω σκουριάσει.
Έχω πέντε μήνες να βγω στην τηλεόραση.
Έλα και κάνε ότι είσαι σπορ αμάξι.
Είμαι ο Τζέρι Σάινφελντ. Bλέπετε το Κωμικοί Πάνε για Καφέ με το Αυτοκίνητο.
Γεια.
Ξύσε! Τώρα γλείψε! Ορίστε.
Πω πω!
- Είναι γνήσιο; - Ναι.
Με ξύλινο σασί,
οπότε δε φοβάσαι τη σκουριά. Αλλά υπάρχουν κι οι τερμίτες.
Είναι υπέροχο!
Θέλω μια τσίχλα πριν δεθώ εδώ μέσα.
Ακόμη και τα γένια μου είναι ασορτί.
- Αυτό εκεί είναι της συζύγου; - Της κόρης.
- Αλήθεια; - Σε λίγο του γιου.
- Αλλάζει φύλο; - Αυτό…
Δεν ξέρουμε.
Δεν είναι θέμα χρόνου οι "Αερογραμμές Τρανς";
Επιβιβάζεσαι με φύλο "Χ" κι αποβιβάζεσαι με "Ψ".
Αλήθεια, σαν αεροπλάνο το νιώθεις.
Λες και σε λίγο θα πετάξουμε πάνω από τη Μάγχη.
Να σώσουμε ναυαγούς στο Ντόβερ.
Πάμε το καλοκαίρι διακοπές στη Νήσο Γουάιτ;
- Αν δεν είναι ακριβά. - Έτσι, ακριβώς.
Κοίτα φλας, θα τρελαθείς.
Και η κόρνα.
Δε θα σε βοηθήσει καθόλου.
"Οι Βρετανοί δε θέλουμε βοήθεια.
Καλά είμαστε κι έτσι".
Και δες και το βιβλιαράκι. Το λατρεύω.
Έχει και ενότητα για το σαβουάρ βιβρ;
"Μην ενοχλείτε στην αλλαγή ταχυτήτων".
Είναι αξιολάτρευτο!
Σαν σπίτι για ποντικάκι!
Να τον λένε Γουίλφρεντ, και να λέει
"Θα ήθελε κάτι ο κύριος;"
- Του '64 είναι; - Του '64.
- Τότε γεννήθηκα. - Όχι!
Ναι. Μ' αρέσει ο κίνδυνος που νιώθω εδώ.
Πρόσεξε.
- Δεν είναι απίθανα… - Και μόλις ανοίγεις αυτό,
ο Γουίλφρεντ σ' ένα ποδηλατάκι.
Με αλυσίδα, τους κινεί αυτός.
"Δεν αντελήφθην τη βροχή, κύριε".
Στην αρχή πήγαινα για ηθοποιός,
αλλά στον θίασο Second City έκανα κωμωδία
και καμπαρέ, χρόνια.
Πρωτοβγήκα στο Daily Show στις 2 Ιουνίου 1997.
Ήταν ο Κρεγκ Κίλμπορν τότε. Μετά έφυγα.
Αλλά γύρισα το 2000, για τις εκλογές.
Ο νέος παρουσιαστής, ο Τζον Στιούαρτ, ήταν γνωστός της γυναίκας μου.
Πάντα κορδώνεται ότι τον ήξερε από πριν.
Ο συγκάτοικός του τα είχε με τη συγκάτοικό της, νομίζω.
Όταν πήγαμε, μου λέει
"Τι κάνει ο Λίμποβιτς εδώ; Δεν είν' αστείος".
Είσαι από τους καλύτερους που έχω δει ποτέ στην τηλεόραση.
- Σταματάς να κατέβω; - Απλά το λέω.
- Καλοσύνη σου. - Αλήθεια. Στην τηλεόραση.
Δεν κρατήθηκες, ε;
Έπρεπε να διευκρινίσεις.
Μα δε σ' έχω δει ποτέ στη σκηνή!
- Παλιά έβγαινα. - Εγώ δε σ' έχω δει.
Σου λέω τι έχω δει.
Πολλοί κάνουν τηλεόραση, Στίβεν.
- Πολλοί. - Καλοσύνη σου.
Αυτά που πέτυχες στον ρόλο εκείνον, τόση ενέργεια και πλάκα…
- Φαινόσουν ακαταπόνητος. - Θα σταματούσα όμως.
- Αλήθεια; - Ναι, έτσι κι αλλιώς…
- Ναι; - Του Λέτερμαν μού ήρθε κουτί.
Εσύ γιατί σταμάτησες; Τα πήγαινες τέλεια.
Ήσουν από τους καλύτερους στην τηλεόραση. Στο NBC.
Από τους καλύτερους στο NBC.
- Κάτσε να δω. - Όχι μόνο "παγίδα θανάτου"…
- Αλλά και αυτοκτονίας. - Αμέ!
Βγες όσο είσαι νέος.
Τι ώρα γυρνάς σπίτι το βράδυ;
Τα πρώτα δυο χρόνια ήταν σαν να έμενα εκεί.
Πήγαινα πρώτος το πρωί
και δεν έφευγα πριν πάει 11 το βράδυ.
Πω πω.
Γιατί το ψάχναμε ακόμα.
Αρχίζουμε με καφέ;
- Βέβαια. - Ωραία.
Είδα τα γένια σου πρόσφατα και είπα,
"Αν δεν έχει ξυριστεί, θα 'ναι φρίκη".
Αλλά βλέπω ότι…
"Σον Κόνερι μέσης περιόδου".
- "Μεσο-Κόνερι" το λέμε. - "Μεσο-Κόνερι".
Στο Σικάγο, στις οντισιόν,
- δε μου καθόταν τίποτα. - Αλήθεια;
Μόνο μια διαφήμιση τράπεζας, νομίζω.
Τρεις λέξεις για την τραπεζική σας εξυπηρέτηση.
"Είστε πρώτος εδώ…"
στο Πρώτα Εδώ.
Μ' αρέσει αυτό με τα γυαλιά σου.
Τι έκανα;
Ναι. Πολύ καλλιεργημένο.
Σαν να καθαρίζεις την πίπα σου.
Θα 'κανες έτσι, λέγοντας "Ναι, Τζέρι…
Τζέρι, κοίτα…"
Έλα, ειλικρινά. Πίπα και γένια είναι αηδία.
- Σκέτο σίχαμα. - Τα υπολείμματα;
Όλα κίτρινα, να κρέμονται. Τυρί, αβγά, όλα κίτρινα.
Αφήνει γένια, γεμίζει μπολάκια.
Το τυρί; Δε νομίζω ότι είναι η καλή μου μέρα σήμερα.
Θεέ μου!
Έχεις καπνίσει ποτέ πίπα;
Όχι, αλλά έχω πολλές ωραίες πίπες.
Απίστευτο αυτό που έκανες με την πίπα!
Ενώ δεν καπνίζεις πίπα, το έκανες τόσο καλά!
Έχεις κι εσύ ταλέντα.
Αυτό είναι το καλό μου.
- Να παρατηρείς; - Ναι.
- Ό,τι συμβαίνει.
Πολύ καλό.
Πίπα κάπνιζε ο μπαμπάς μου.
- Έτσι το 'μαθες. - Ήταν διευθυντής νοσοκομείου.
- Ξέρεις την ταινία Νοσοκομείο; - Φυσικά.
Θα ήθελα να μου πεις για τον Τζορτζ Σκοτ.
Τζορτζ Σ. Σκοτ.
- Άραγε… - Ο Υπέροχος Παλιάνθρωπος.
- θα δούμε ποτέ… - Πάτον.
αυτούς τους τύπους ξανά;
Παίξαμε κάποτε μια σκηνή με θέμα "αντρική κίνηση",
για να 'ρθουμε σε επαφή με την αρχέγονη αρρενωπότητά μας.
Πέντε τύποι μαζί αρχίσαμε τις ιαχές
"Τζορτζ Σ. Σκοτ! Τζορτζ Σ. Σκοτ!"
Αυτό ήταν το πιο αρρενωπό που ξέραμε.
Ο Στιβ Μακουίν έχει γίνει σύμβολο όσων ήταν οι άντρες και τώρα πια μας λείπουν.
Θα ήταν όμως ωραίο να μαθαίναμε πως ήταν γκέι.
Αυτός και ο Τσαρλς Μπρόνσον. Ναι… Έλα!
- Πλάκα κάνεις; - Ξύπνα.
Από το πρωί ως το βράδυ!
Όλο παρέα με τον Ριπ Τέιλορ, τον Πολ Λιντ στο Πάιλ.
Πόκερ κάθε Τρίτη βράδυ.
- Ναι. - Όλοι γκέι είναι. Όλοι.
Να μην το παρατραβήξω, αν και μ' αρέσει πολύ…
Βλέπατε τον Σκοτ και λέγατε "Αυτό θέλω να γίνω".
Ναι, ισχύει και για το Σώμα Αστροναυτών.
Το διευκρινίζεις.
Γι' αυτό πριν σε ρώτησα αν έχεις τσίχλα.
Τσίχλα μασούσε στο Κατάλληλοι Άνθρωποι!
Στο τέλος, η τελευταία ατάκα είναι,
όπως οδηγούν στο ναυάγιο, που κυνηγάει τον δαίμονα,
κοιτούν τον καπνό, και να σου ο Σαμ Σέπαρντ,
καταματωμένος, αλλά να φαίνεται σώος,
κι ο οδηγός ασθενοφόρου λέει "Άντρας είναι αυτό;"
Κι απαντά "Ναι".
Με άλλα λόγια, τα ρίσκα, οι περιπέτειες…
Αλλά εσύ τι νομίζεις ότι λείπει πια;
Το "Στο διάβολο". Ό,τι έφερε εσένα στη δουλειά.
"Στο διάβολο".
Δεν έχω άλλες ικανότητες, Τζέρι.
Μπορούσες να αποκτήσεις. Όπως απέκτησες αυτό.
Λέω ότι οι γυναίκες γίνονται πιο αρρενωπές,
οι άντρες πιο θηλυκοί.
Είσαι πιο θηλυκός από τον πατέρα σου;
Προφανώς, ναι.
Γιατί αυτός κάπνιζε, εγώ κάνω ότι καπνίζω…
μ' ένα κουτάλι.
Πώς νιώθεις για την ευτυχία; Πόσο σημαντική είναι;
Το θεωρώ χαζό να την κυνηγάς.
Τα βάσανα είναι καλός τρόπος να ευτυχείς.
Ακριβώς. Όπως βασανίζομαι τώρα, για να είσαι ευτυχής.
Τα κατάφερες, Τζέρι. Είμαι ευτυχής.
Μετά το κολέγιο, βγήκα στη σκηνή
κι έπαιξα σε παιδικό θέατρο.
Η γυναίκα που ήταν υπεύθυνη έπαιρνε διαζύγιο τότε.
Είπε "Τι να κάνω;"
Ανάλυσε τις επιλογές της στο πώς να χειριστεί τη σχέση.
Και λέω "Σκέψου τι θες λιγότερο να κάνεις.
Μάλλον αυτό είναι το σωστό.
Και το ξέρεις. Γι' αυτό δε θες να το κάνεις".
Με κοιτάει και λέει "Σίγουρα δεν είσαι εβραίος;"
Το θεώρησα φιλοφρόνηση. "Ναι, ευχαριστώ".
- Προφανώς… - Η ύπαρξη είναι εντελώς…
Δοκιμασία!
Μια αγαπημένη μου ατάκα του Πράιορ, όταν μιλά για τον ρατσισμό, λέει
"Ξεχάστε τον ρατσισμό.
Ζόρικο είναι και μόνο να υπάρχεις".
Ξέρεις τους Neutral Milk Hotel;
Αντιόξινα είναι;
Έχουν ένα τραγούδι που λέει
"Μια μέρα θα πεθάνουμε Η τέφρα θα πετά
Από το αεροπλάνο στη θάλασσα
Κι όταν στα σύννεφα συναντηθούμε Εγώ στα γέλια θα σκάσω
Και μ' όποιον βλέπω θα γελώ
Απίστευτο τι παράξενο που είναι Να 'σαι οτιδήποτε".
Και μ' αρέσει αυτή η ιδέα, το "Πόσο παράξενο είναι…"
Εντάξει, Τζέρι.
Παραπάει.
Τι θες να γευτείς στο τέλος, μόλις πριν πεθάνεις;
Τουίζλερ μύρτιλο με κρούστα ζάχαρης.
Ίσως καφέ.
Θα τονωθείς τέτοια ώρα;
Σε τονώνει, αλλά σε ηρεμεί.
Τι θες ν' ακούσεις τελευταίο;
Μέντελσον, Άσμα Χωρίς Λόγια.
Είναι σύντομο, γύρω στα 2,5 λεπτά.
Ωραία, δεν έχουμε ώρα.
Χρησιμοποιείς τζαζ όρους; "Cat", "Daddy-o", "Dig it";
Μόνο το πρώτο ίσως.
- Το "Can you dig it;" - Ναι.
Εσύ το λες αυτό;
Μπορώ να πω "Dig it".
Σοβαρά; Είσαι μάγκας.
Σου άρεσε το Χωρίς Μέτρο;
- Να σου πω κάτι; - Α, όχι!
Όχι, μη!
- Τι λες ότι θα πω; - Ξέρω τι θα πεις.
Είχες αντιρρήσεις, δε θέλω να τις ξέρω.
Έχω γνωστούς που παίζουν τζαζ.
Είπαν "Η ιδέα ότι έτσι γίνεσαι καλός στην τζαζ…
Όχι, δεν γίνεσαι έτσι καλός".
- Ξέρω. - Και είπα
"Νομίζω ότι και στο μποξ ισχύει το ίδιο,
αλλά μ' άρεσε το Ρόκι".
Σ' αρέσει η ιδέα του σόου;
Τζέρι.
Πόση ώρα θα τραβήξει;
- Όσο θες. Να φύγουμε… - Όχι, διασκεδάζω πολύ.
- Μου αρέσουν τα διαλείμματα. - Τα λατρεύω!
Δεν μπορώ να μιλάω όσο εσύ.
Εσύ λες παραγράφους ολόκληρες και συνεχίζεις.
Διάλειμμα τώρα, γιατί εξαντλήθηκα.
- Τι είναι… - Τέρμα το διάλειμμα;
Ένιωσες άβολα; Σε βαραίνουν οι σιωπές;
Εγώ δε θα σ' έχω τόση ώρα στην εκπομπή μου.
Το να έρθω καλεσμένος σου δεν έχει καθόλου πλάκα, γ…
Εδώ χαλαρώνουμε. Και πολύ μάλιστα.
Ακριβώς.
Αν έρθω, θα κάνω ένα νούμερο σταντ απ.
Ξέρεις πόσο καιρό θα ετοιμάζομαι;
Δεν μπορείς να συγκρίνεις το ξεπάτωμα
που θα είναι να έρθω σε σένα με τη χαρά και την απόλαυση που ζεις εδώ.
Τι θες; Να 'σαι έξυπνος ή αστείος;
- Προτιμώ αστείος. - Κι εγώ.
Άρα θα ήσουν κλόουν; Ένας βλάκας με τεράστια παντελόνια.
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ
- Μπαίνουμε; - Αφού περνιέσαι για έξυπνος.
Πιο νέος, στο Σικάγο,
ένα μόνο δε δεχόμουν να στερηθώ: τα βιβλία.
Πολύ το παίζεις τώρα.
Να οδηγήσω;
- Ξέρεις με ταχύτητες; - Φυσικά.
Νιώθεις ωραία με τα γάντια;
Είναι υπέροχα.
Είναι κουλό
το ότι η Νέα Υόρκη μάζεψε όλα τα τοκ σόου.
- Ενδιαφέρον, ε; - Αλλόκοτο!
Αλλά εσύ κι ο Τζίμι Φάλον είστε ώριμοι
και δεν ανακατεύεστε.
Νομίζω ότι θα ήταν πολύ βαρετός
- ο πόλεμος στα νυχτερινά. - Ναι.
Βγήκαμε και το συζητήσαμε.
- Με τον Τζίμι Φάλον; - Ναι.
Ναι. Λίγο μετά που ανακοινώθηκε ότι επέλεξαν εμένα.
Του είπα "Πάμε να τα πιούμε".
Γελάσαμε, είπαμε ιστορίες.
Απλά. Γελάσαμε όπως εδώ.
Ωραία ήταν.
Το καλύτερο σήμερα ήταν ο Τζορτζ Σ. Σκοτ.
- Ο Σκοτ. - Δεν είναι βαψομαλλιάς!
Και στ' α… του!
Γιατί; Εγώ λες να τα βάφω;
- Προφανώς. - Όχι.
- Ωραίο διάλειμμα. - Ναι.
Ίσως ήταν το καλύτερό μας.
Ναι.
- Ωχ. - Τώρα βάζεις πρώτη.
Δοκίμασε τρίτη. Έτσι.
Καιρό έχω να δω λεβιέ.
- Σοβαρά; - Δε φαίνεται.
- Άκου γιατί. Νιώθω… - Θεέ!
- Συγγνώμη. - Όχι… Δευτέρα! Όχι!
Τίποτα;
Στίβεν, όχι. Δεν ξέρεις τι κάνεις.
Απολύτως φρικτή οδήγηση. Φρικτή.
Δε θα μου κάτσεις στο τέλος, έτσι;
Όχι.
Τα παιδιά μου λείπουν.
Υποτιτλισμός: Γιάννης Παπαδάκης